belirteç

n. adverb, part of speech used to modify verbs adjectives and other adverbs (Grammar); indicator, determiner
* * *
1. adverb 2. determinant 3. identifier 4. reagent

Turkish-English dictionary. 2013.

Look at other dictionaries:

  • belirteç — is., ci, dbl. 1) Zarf 2) kim. Ayıraç Birleşik Sözler yer belirteci yön belirteci zaman belirteci …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • Turkish grammar — This article concerns the grammar of the Turkish language. A companion to this article is Turkish vocabulary. Three features that, together, distinguish Turkish from many other languages are the following: #Turkish is highly agglutinative: its… …   Wikipedia

  • ayıraç — is., cı, kim. Maddeleri kimyasal birleşime veya ayrışıma uğratarak niteliklerini belirlemede kullanılan bileşikler, belirteç, miyar, reaktif …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • zarf — is., esk., Ar. ẓarf 1) Kap, kılıf, sarma 2) İçine mektup veya başka kâğıtlar konulan kâğıttan kese Bir sabah kahvaltımı yaparken bana gösterişli bir zarf getirdiler. A. Haşim 3) İçine fincan veya bardak oturtulan metal kap Kenarları ezik bir çift …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.